Mijn Voorstelronde

Ten eerste, wat goed je hier te zien!
Ik hoop dat je in ieder geval iets te drinken hebt gepakt want mijn mond plakt. Ik zit in ieder achter mijn bureau op de computer mij te bedenken wat ik nu moet schrijven als versgebakken blogger.
En toch zo moeilijk is het niet. Een beetje onwennig is het wel.

Mijn naam is Jolan, ik ben midden veertig. Ik hou van wandelen, het strand, schrijven, tekenen, koffie drinken, series kijken, mijn vriend, familie en andere dierbaren.

In 2020 heb ik op mijn 41ste mijn classificatie autisme ontvangen. Na nogal een zoektocht in DSM land.
Voor mij is mijn neurodiversiteit een bewijs dat ik niet ziek ben, een stoornis heb of dat ik levenslang heb.

Het is voor mij puur een feit dat mijn brein anders werkt. Is dat minder dan van een ander? Nee, die werkt weer anders. Zoals ieder brein uniek werkt. Gelukkig maar denk ik dan, toch?

Daarom ben ik nu zelf bezig met herstellen en acceptatie. Herstel waarvan zeg je dan…
Herstel is namelijk nogal een breed begrip en de tweede vraag is… Kan ik wel helemaal herstellen terwijl ik weet dat mijn brein altijd al zo geweest is en is dan acceptatie dan niet meer aan de orde. Vind ik het allemaal echt wel zo prima, dat ik weer uit de bocht vlieg bij geliefden of dat ik in paniek bevries.

En ook… Hoe reageer ik bijvoorbeeld als ik nog niet precies waar ik sta in een groep. Klets ik teveel of val ik stil.

Hoe kan ik schakelen als er ineens iets onverwachts gebeurd; Niet iedereen houd rekening met onze breinen.
Of deze.. hoe ga ik om met wachtstand.. Wachtstand? Ja, je herkent het vast als je een afspraak hebt om vier uur ’s middags dat er dan de rest van de dag niks uit je handen komt.
Deze is ook wel een dagelijks terugkerende situatie voor mij.
Hoe geef ik grenzen aan bij iemand anders omdat ik vriendelijk wil blijven maar wil ik liever zelf iets anders doen.

Allemaal onderwerpen in het hier en nu… en toch ook wel een greep naar het verleden om te delen dat we sterke mensen zijn. We zijn hier en we blijven hier. Met ons unieke brein! Je bent goed zoals je bent… en als het woord goed niet lekker voelt. Ok is ook helemaal prima!

Delen doe ik in blog, dicht, quote en afbeeldingsvorm; zodat ik mijn boodschap met jullie kan delen. Soms langdradig, soms kort en soms figuurlijk. Mijn brein is van alle markten thuis.

Hier sta ik nu. Aan het begin van mijn eerste blog. Ik ga hem nalezen en nu echt wat te drinken pakken. Mocht jij ook nog niks gedronken hebben. Proost lieve lezer! Ik hoop je hier nog vaker terug te zien.

Liefs,
Jolan

(c) Studio Jolan juni 2024