In stilte treed ik de wereld om mij heen tegemoet.
Rustig, ontspannen en relaxed. Tenminste zo oogt het..
Degene die mij beter kennen weten dat ik verzuip
en ik even of soms langer, langst geen uitweg zie dan voor me uit staren en wachten.
Zo nu ook..
Er gebeurd teveel waar ik woorden aan zou moeten geven om goed voor mezelf te zorgen
en dan op dat moment gebeurd het…
Zelfs nu ik dit typ, krijg ik de woorden er heel moeilijk uit.
In mijn hoofd raast het door; schreeuwende gedachtes, zinnen, woorden, aannames.
Nu lukt zelfs het schrijven niet meer;
Terwijl het schetsen van mijn hoofdgedachtes op papier voor mij juist de uitlaatklep is als het in mijn spreektaal niet meer lukt
“Teveel… en te weinig woorden,
Een overmaat aan emotie
Stilte om mij heen
De omgeving raast door
Ik voel me alleen“
– Shutdown
Oplossing lijkt te liggen in het stap voor stap alles op te pakken,
om de woorden te vinden die ik kwijt ben.
Om orde weer terug te krijgen in mijn hoofdelijke chaos.
Het is tijd om naast de waterval te gaan staan in plaats van eronder.
Dit weet ik allemaal wel maar de stroming lijkt voor nu nog even te sterk.
Mijn lichaam en geest werken vertragend.
Ik lijk tot niets in staat en tóch typ ik deze tekst als het ware voor een nieuw begin.
Ik ga terug mijn wereld in en ik zie dat mijn handdoek al klaar om mezelf droog te deppen.
(c) Studio Jolan 2025
Studio Jolan 