Soms als een intercity,
Soms als een stoptrein die overal maar lijkt te stoppen.
De gedachtes fladderen als kaartjes uit mijn hoofd
Het liefst zit ik in de TGV waarin
Gedachtes maar even lijken te bestaan
Vluchtig en soms niet eens waar
Want het gaat toch veel te snel
Om die gedachtes überhaupt te kunnen toetsen
Het voelt als zwart rijden pur sang.
De stoptrein, met die eeuwige strenge HOOFD conducteur
Die alle kaartjes uit mijn hersenen moet controleren
Zorgvuldig en met veel te veel geduld…
De gedachtes blijven maar komen,
STOP!
En natuurlijk… stoppen we overal waar ik het niet vraag…
Klopt het? Heb je hier een kaartje voor?
Vraagt de conducteur…
Nee? dan graag uitstappen Jolan;
Kijk maar of uw volgende kaartje wel klopt.
Dan graag weer opnieuw…
Oh wat rij ik toch graag in die TGV
Zie ik alle landschappen voorbij razen
De zon schijnt in mijn gezicht
De regen doet zijn ding…
Het geroezemoes..
Alle sociale gesprekken
zo langs mij heen lukt mij veel meer
Dan in die ver”DOM”de stoptrein.
(c) Studio Jolan 2025
Studio Jolan 